Grzedowicz

Debiutował w 1982 roku w tygodniku Odgłosy opowiadaniem „Azyl dla starych pilotów”. Niestety działo się to w czasach, kiedy o komputerach osobistych krążyły w narodzie tylko mętne wieści, idea globalnej sieci znana była wyłącznie specjalistom i fantastom, a tygodniki wymieniano na jakże pożądany papier toaletowy. Dlatego też „Azyl” jest uznawany obecnie za tekst zaginiony.

W 1990 roku współtworzył magazyn literacki „Fenix”, którego w latach 1993-2001 był redaktorem naczelnym. Po rozwiązaniu pisma skoncentrował się na pracy twórczej i obecnie jest jednym z najbardziej cenionych i popularnych autorów polskiej fantastyki. Na kolejne tomy powieści „Pan Lodowego Ogrodu” czytelnicy czekali jak Żydzi na nadejście Mesjasza. W przeciwieństwie do tych ostatnich z powodzeniem.

Wielokrotnie nominowany i nagradzany. Najwięcej nagród, w 2006 roku, zdobyła powieść „Pan Lodowego Ogrodu” tom 1. (nagroda im. Janusa A. Zajdla za 2005 rok, w kategorii powieść, Śląkfa w kategorii Twórca Roku 2005, Sfinks, w kategorii Polska Powieść Roku i nagroda redakcji Fahrenheita, w kategorii Dzieło Roku 2005). Jest jedynym pisarzem w historii Nagrody Fandomu Polskiego, który w jednym roku zgarnął całą pulę – Zajdel w kategorii opowiadanie („Wilcza zamieć”) również powędrował do Jarosława Grzędowicza. W 2007 roku powieść „Popiół i kurz” została nagrodzona Zajdlem za rok 2006.